پیش بستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیش بستن . [ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) جلو گرفتن . در برابر مانع و سد پدید آوردن . راه گرفتن بر : بکوشش توان دجله را پیش بست نشاید زبان بداندیش بست . سعدی . تواول نبستی که سرچشمه بود چو سیلاب شد پیش بستن چه سود. سعدی . ◄ بستن و مسدود کردن قبل از دیگری . تقدم و سبقت در انسداد.