پیش ایوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیش ایوان . [ اَ / اِ ] (اِ مرکب ) فضای مرتفع و مهتابی جلو ایوان که سقف ندارد. صحن خانه . (آنندراج ) : ای در روش شهنشهی جفت بطاق گردون به درت ز کهکشان بسته نطاق هنگام سلام پیش ایوان تو عرش نازد بجواب ابروی گوشه ٔ طاق . ظهوری . مجلسش را عرش پیش ایوان و کرسی صندلی مطبخش را آسمانها دود و کوکبها شرار. محمدسعیداشرف (از آنندراج ).