پیستوله
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(لِ) [ فر. ] (اِ.)<BR>۱- اسلحة کمری گرم، هفت تیر، تپانچه.<BR>۲- دستگاهی که با آن رنگ را میپاشند، اسپری.<BR>۳- نوعی خط کش که برای ترسیم منحنیهای نامنظم به کار میرود.<br>
فرهنگ فارسی معین
(لِ) [ فر. ] (اِ.) ۱- اسلحه کمری گرم، هفت تیر، تپانچه. ۲- دستگاهی که با آن رنگ را میپاشند، اسپری. ۳- نوعی خط کش که برای ترسیم منحنیهای نامنظم به کار میرود.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیستوله . [ ت ُ ل ِ ] (فرانسوی، اِ) پیستله . رجوع به پیستله شود.
مترادف و متضاد واژهدان
پیشتو، تپانچه، طپانچه، رولور، سلاحکمری، هفتتیر رنگپاش