پیستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیستن . [ ت ُ ] (فرانسوی، اِ) پیستون . سیلندر و آلتی متحرک گلوله شکل یا استوانه ای که با فشار درون محفظه ٔ تلمبه گردد و یا داخل سیلندر ماشین بخار شود و حرکت را بوسیله ٔ دسته ٔ شاتون یا پیستون به میل لنگ منتقل سازد.