پیداوسی

(پَ وَ) (اِ.) نک پنداوسی.<br>

(پَ وَ) (اِ.) نک پنداوسی.

پیداوسی . [ وَ / وِ ] (اِ) درمی که در زمان کیان رایج بوده، و هر درمی به پنج دینار خرج میشده است . (برهان ) : هزار و صد و شصت قنطار بود درم بد کزو پنج دینار بود که بر پهلوی موبد پارسی همی نام بردش به پیداوسی . فردوسی . نخستین صد و شصت پیداوسی که پیداوسی خواندش پارسی . فردوسی . پراکنده افکنده پیداوسی همه چرم پیداوسی پارسی . فردوسی .