پیتاکوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پیتاکوس . [ کُس ْ ] (اِخ ) یکی از حکمای سبعه ٔ یونان باستان . وی در سال ٦٥٠ ق . م . پیش از میلاد در جزیره ٔ می تی لن تولد یافت و در ٥٧٩ درگذشت . پیتاکوس خطابه ای چند درباره ٔ قوانین داشته است که اکنون در دست نیست . (ترجمه ٔ تمدن قدیم فوستل دو کولانژ ص ٤٦٧). صاحب قاموس الاعلام ترکی آرد: از حکمای سبعه ٔ معروف یونان قدیم است . وی بسال ٦٥٠ ق .م . در مدللی متولد شد و بسال ٥٧٩ وفات یافت و برای طرد و منکوب ساختن غاصبان اداره ٔ میهن خویش اتحادی منعقد ساخت . در موقع کشمکش با فرینون از سرداران آتن این عهدنامه را بپارچه ٔ سفیدی پیچیده زیر سپر خود نگاهداشته بود و در نتیجه بفیروزی نایل گردید. هموطنانش وی را بسر کار آوردند و بتشکیل یک اداره ٔ حکیمانه موفق شد. نظامات و قوانینی بسیار خوب وضع و آنگاه که کناره گیری کرد مقداری اراضی به وی دادند مختصری برداشت و بقیه را باز پس داد. امثالی حکیمانه از وی نقل کرده اند. (قاموس الاعلام ترکی ).