پی سپردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. س ِ پَ دَ)(مص م.)<BR>۱- پایمال کردن.<BR>۲- عبور کردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. س ِ پَ دَ)(مص م.) ۱- پایمال کردن. ۲- عبور کردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پی سپردن . [ پ َ / پ ِ س ِ پ َ دَ ] (مص مرکب ) پایمال کردن . (آنندراج ). ◄ رفتن : چه چاره ست تا این ز من بگذرد پی ام اختر بد مگر نسپرد. فردوسی . به شخّی که کرگس بدو نگذرد برو گور و نخچیر پی نسپرد. فردوسی . کافر کشته بهم برنهی و تابه تبت بسم باره بکافور همی پی سپری . فرخی .