پی سوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پی سوز. (نف مرکب ) سوزنده ٔ پی (پیه ). ◄ (اِ مرکب ) پیه سوز.چراغی که در آن چربی (پیه ) و فتیله بکار برند. قسمی چراغ . جنسی از شمع که در آن پیه سوزند : عدوی تو پیوسته دلسوز باد چو پی سوز اندر دلش سوز باد. (از شرفنامه ). رجوع به پیه سوز شود.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی