پی دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پی دار. [ پ َ / پ ِ ] (نف مرکب ) (گندم، آرد، خمیر) که ریع بسیار دارد. صاحب ریع. دارای قوت و چسبندگی . ◄ (گوشت ...)؛ دارای قوت . دارای پی و عصب . ◄ دنباله دار.
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی