پی تی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پی تی . (اِخ ) نام زنی غیبگوی در معبد دلف . رجوع به پی تیا و ایران باستان ج ١ ص ٢٧٢ و ٦٦٥ و ٦٦٧ و ٧٤٩ و ٧٨١ و ج ٢ ص ١٢١٤ و ١٢٢٦ و ١٢٢٧ شود).
پی تی . (اِ) پیچّی . (در تداول مردم قزوین ). لقمه . پیته .
پی تی . (اِ) دیزی کوچک . دیزی . تیَره (در تداول مردم قزوین ). ◄ آبگوشت .