پگه خیزی

پگه خیزی . [ پ َ / پ ِ گ َ ] (حامص مرکب ) مخفف پگاه خیزی . سحرخیزی . بُکور : چون غراب اندر پگه خیزی علم بیرون زنیم سوی طاوسان بستانی هزار آوا و من . اثیر اخسیکتی . بخت بیدارت خراسان سحرگه خیز را ازپگه خیزی که هست از چشم صبح انداخته . انوری . آنکه چون صبح از پگه خیزی در دل از مهر حق چراغ افروخت . ابن یمین (از فرهنگ شعوری ).