پکول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پکول . [ پ َ ] (اِ) تالاری باشد که بر بالاخانه سازند. (برهان قاطع). صاحب فرهنگ جهانگیری پکوک را بمعنی عمارت عالی آورده است و ظاهراً لفظ پکوک محرف پکول است .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پکول . [ پ َ ] (اِ) تالاری باشد که بر بالاخانه سازند. (برهان قاطع). صاحب فرهنگ جهانگیری پکوک را بمعنی عمارت عالی آورده است و ظاهراً لفظ پکوک محرف پکول است .