پک و پوز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پک و پوز. [ پ َ ک ُ ] (اِ مرکب، از اتباع ) پک و پوزه، از اتباع . بصورت تحقیر، در تداول عوام، شکل . ریخت . هیأت ظاهری . صورت ظاهر کسی اعم از بدن و لباس : پک و پوزش را ببین . بدپک و پوز. ◄ بطور اخص، دهان و اطراف آن : پک و پوزش را خرد کرد. ♦ بی پک و پوز ؛ سست و ضعیف در سخن .