پژمریدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ مُ دَ) (مص ل.) نک پژمردن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پَ مُ دَ) (مص ل.) نک پژمردن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پژمریدن .[ پ َ م ُ دَ ] (مص ) پژمردن . پژمرده شدن : ندانم چه چشم بد آمد بر اوی چرا پژمرید آن چو گلبرگ روی . فردوسی . بپرسید و گفتش چه دیدی بگوی چرا پژمریدت دو گلبرگ روی . فردوسی . بشکفی بی نوبهار و پژمری بی مهرگان بگرئی بی دیدگان و بازخندی بی دهن . منوچهری .