پژاگن
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ گِ) (ص مر.)<BR>۱- چرکین.<BR>۲- زشت، نازیبا.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پَ گِ) (ص مر.) ۱- چرکین. ۲- زشت، نازیبا.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پژاگن . [ پ َ گ ِ ] (ص مرکب ) فژاگن . پژوین . ناشسته . آلوده به ریم . پلید. چرکن . زشت . دَنِس : لطیف و جوانم چو گل در بهار پژاگن نیم سالخورده نیم . ابوشکور. و رجوع به فژاگن شود.