فرهنگ لغت

پژاوند

/vâže/

فرهنگ فارسی معین

(پَ وَ) (اِمر.) = پژوان. پژوند: ۱- چوبی که برای محکمی در، پشت آن افکنند تا کسی نتواند باز کند. ۲- چوبی که جامه را به وقت شستن بر او زنند؛ چوب گازران، کدین.

معنی پژاوند | فرهنگ لغت