پچپچه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پِ پِ چِ) (اِصت.) سخنی که بر سر زبانها بیفتد و مردم آن را به طور درگوشی به یکدیگر بگویند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پِ پِ چِ) (اِصت.) سخنی که بر سر زبانها بیفتد و مردم آن را به طور درگوشی به یکدیگر بگویند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پچپچه . [ پ ِ پ ِ چ َ / چ ِ / پ ُ پ ُ چ َ / چ ِ ] (اِ صوت ) سخنی را گویند که در السنه و افواه افتد و همه کس بطریق سرگوشی و خفیه بهم گویند. (برهان ). پچ پچ . همهمه . فچفچه .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی