پوکوک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوکوک . [ پ ُ ک ُ ] (اِخ ) نام یکی از سیاحان انگلیسی، وی بسال ١٧٠٤ م . در سوتامپتون تولد یافت و در سال ١٧٦٥ م . درگذشت . وی در مشرق زمین بسیاحت پرداخت، مصر، سوریه، جزیرة العرب، و آناطولی را بدید و سیاحت نامه ای در سه جلد بنگاشت . (قاموس الاعلام ترکی ).
پوکوک . [ پ ُ ک ُ ] (اِخ ) یکی از مستشرقین انگلیسی متولد بسال ١٦٠٤ م . و متوفی بسال ١٦٩٠ م . وی مدرس زبان عرب در آکسفورد بود و تاریخ ابوالفرج و بعض دیگر از آثار عربیه را بانگلیسی ترجمه و نقل کرده است . (قاموس الاعلام ترکی ).
پوکوک . [ پ ُ ک ُ ] (اِخ ) پسر پوکوک مستشرق انگلیسی مذکور در ماده ٔ قبل . وی بزبان عرب آشنائی داشت و در معیت پدرش تاریخ مصر عبداللطیف و پاره ای از کتب دیگر عربی را به انگلیسی نقل و ترجمه کرده است . (قاموس الاعلام ترکی ).