پونل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پونل . [ ن ِ ] (اِخ ) مهمترین قریه ٔ ناحیه گل دولاب در طالش دولاب گیلان، بین چاپ سرا و شفارود و بواسطه ٔ راه آهن کوچکی بمرداب متصل شود. و معدن سنگ دارد. در فرهنگ جغرافیائی آمده : دهی جزء دهستان میانده بخش رضوان ده شهرستان طوالش، واقع در ٣٦ هزارگزی جنوب هشت پر و ٣٨هزارگزی بندر انزلی، سر راه شوسه ٔ انزلی به آستارا، دهنه ٔ کوه، معتدل مرطوب، دارای ١٧٦ تن سکنه . آب آن از رودخانه ٔ شفارود. محصول آنجا برنج و پشم و لبنیات . شغل اهالی زراعت و گله داری و جوراب بافی است . راه آهن که برای حمل سنگ ساختمانی موج شکن احداث شده بود دراین نقطه تمام میشود. چند بنای مرغوب متعلق باداره ٔبندر دارد که فعلاً بخشداری از آن استفاده مینماید. و باغ محله و بیجارکن جزء این ده بوده و ییلاق ساکنین آن آق مسجد است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٢).