فرهنگ لغت

پولکی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پولکی . [ ل َ ] (ص نسبی ) منسوب به پولک . پولک دار. ◄ که پول دوست گیرد: بچه را نباید پولکی کرد. ◄ که رشوه پذیرد. که عادت به پول گرفتن دارد. آنکه معتاد بپول گرفتن است . مرتشی . رشوه گیر. رشوه خوار. معتاد به رشوه .

معنی پولکی | فرهنگ لغت