پولادسنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پولادسنج . [ س َ ] (نف مرکب ) جنگی . دلاور. شجاع . اسلحه دار. (انجمن آرا). ج، پولادسنجان : ترازوی پولادسنجان بمیل ز کفه بکفه همی راند سیل . نظامی . گرازنده شد تیغ بی هیچ رنج دو نیمه شد آن کوه پولادسنج . نظامی . رسیدند پولادسنجان چو باد اساسی نهادند محکم نهاد. میر خسرو.