پوزش جستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوزش جستن . [ زِ ج ُ ت َ ] (مص مرکب )پوزش خواستن . پوزش طلبیدن . عذر خواستن : کنون پوزش این همه بازجوی بدین نامداران ایران بگوی ... فردوسی . و رجوع به پوزش شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوزش جستن . [ زِ ج ُ ت َ ] (مص مرکب )پوزش خواستن . پوزش طلبیدن . عذر خواستن : کنون پوزش این همه بازجوی بدین نامداران ایران بگوی ... فردوسی . و رجوع به پوزش شود.