پورکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پورکان . (اِخ ) دهی از دهستان میمنه بخش شهر بابک شهرستان یزد، واقع در ٤٣ هزارگزی خاور شهر بابک و چهارهزارگزی راه پاقلعه بشهر بابک . کوهستانی، معتدل، مالاریائی . دارای ٣٦٨ تن سکنه . آب آن از قنات . محصول آنجا غلات . شغل اهالی زراعت . صنایع دستی زنان قالیچه و کرباس بافی و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١٠).
پورکان . (اِخ ) ده کوچکی از دهستان کوهبنان بخش راور شهرستان کرمان، واقع در ٩٢ هزارگزی شمال باختری راور و ١٧٠ هزارگزی شمال راه فرعی راور به یزد. دارای ٤٠ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).
پورکان . (اِخ ) دهی جزء دهستان ارنگه بخش کرج شهرستان تهران، واقع در ١١٠٠٠ گزی شمال کرج و ٥٤ هزار و سیصدگزی تهران متصل براه کرج به چالوس، در دره ٔ رود کرج . سردسیر، دارای ٢٢١ تن سکنه . آب آن از رود کرج، محصول آنجا غلات و میوه و لبنیات . شغل اهالی زراعت است و دبستانی دارد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ١).