پودولیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پودولیا. [ پ ُ دُ ] ناحیتی در مغرب اوکرانی که از طرف شمال به وولهینیا و از سوی شمال شرقی به کیف و از جهت مشرق به خرسون و از جانب جنوب شرقی به بسارابیا و از جهت جنوب غربی به گالیسی محدود است و از این قسمت بوسیله ٔ نهر دنْیِستِر مفروزمیشود. طول آن ٤٠٠ عرض وی ١٨٠ هزار گز است شهر عمده، کامِنِتزپُدُلسک اراضی بسیار حاصلخیز دارد و حبوبات، کنف، رزک (هوبلون ) توت و محصولات دیگر در اینجا بعمل می آید. حیوانات و معدن آهن و معدن نمک هم دارد.