پوتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پوتی . [ ] (اِ) نام نوع کتبی که در هندوستان بر پوست توز می نوشته اند.
پوتی . [ پ ُ ] (اِخ ) قصبه و اسکله ای است در ایالت کوتائیس از قفقاز در ساحل بحر اسود و مصب نهر ریونی . این قصبه مبداء خط آهنی است که از طریق تفلیس به بادکوبه میرود و شعبه ٔ دیگری هم دارد که به باطوم منتهی میشود، نام قدیمی نهر ریونی، فاش، بوده و به همین ملاحظه تواریخ عثمانی این قصبه را بنام فاش قلعه سی یاد میکنند و این خاک جزو ممالک عثمانیه بود و در سنه ٔ ١٨٢٩ م . روسها گرفته اند.