پهن گوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پهن گوش . [ پ َ ] (ص مرکب ) که گوش پهن دارد. ارفش . (تاج المصادر): خطلاء؛ گوسپند پهن گوش . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پهن گوش . [ پ َ ] (ص مرکب ) که گوش پهن دارد. ارفش . (تاج المصادر): خطلاء؛ گوسپند پهن گوش . (منتهی الارب ).