پهلوان زنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پهلوان زنده . [ پ َ ل َ / ل ِ ن ِ زِ دَ /دِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) پهلوان حاضر و موجود. ♦ امثال : پهلوان زنده را عشق است ؛ تعبیری مثلی نظیر سیلی نقد به از حلوای نسیه : پهلوان زنده را عشق است ساقی می بیار چند میگوئی سخن از رستم و اسفندیار. دهقان سامانی .