پهره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پهره . [ پ َ رَ / رِ ] (اِ) پاس و محافظت . (برهان ).
پهره . [ پ َ رَ ] (اِخ ) (قریه ...) محلی در حدود افغانستان و سیستان . پهرک . رجوع به فهرج شود. (تاریخ سیستان ) (حبیب السیر چ قدیم تهران ج ٢ ص ٢٦٠). ◄ بهیره . از نواحی هند. (تاریخ شاهی ص ١٥٧).