پهره دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پهره دار. [ پ َ رَ / رِ ] (نف مرکب ) پاسدار. محافظت کننده . (برهان ) : خلیل از بیم آن زنهارخواران مرتب داشت جمعی پهره داران . نزاری (از جهانگیری ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پهره دار. [ پ َ رَ / رِ ] (نف مرکب ) پاسدار. محافظت کننده . (برهان ) : خلیل از بیم آن زنهارخواران مرتب داشت جمعی پهره داران . نزاری (از جهانگیری ).