پهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پهر. [ پ َ ] (اِ) یک حصه از چهار حصه ٔ روز و چهار حصه ٔ شب و بیشتر در تداول مردم هندوستان باشد. (از برهان ). بهر : چو پهری ز تیره شب اندر چمید که آن نام در پیش یزدان خمید. فردوسی (از جهانگیری ).
پهر. [ پ ُ ] (اِ) مدرسه ٔ جهودان . دبستان یهودان . (برهان ).
پهر. (اِخ ) نام رودی در سند. رجوع به پهن شود. (مجمل التواریخ والقصص ص ١٠٧).