پهانه

پهانه . [ پ َ ن َ / ن ِ ] (اِ) چوبکی باشد که درودگران در شکاف چوبیکه بارّه می شکافند فروبرند و کفشگران مابین کفش و قالب نهند و گاهی در زیر در گذارند تا بسته و گشوده گردد. (برهان ). پانه . فانه . فهانه . رجوع به پانه شود.