پنیسکلا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پنیسکلا. [ پ ِ ک ُ ] (اِخ ) قصبه ٔ مستحکمی در اسپانیا از ایالت والنسیه در ١٣٠هزارگزی شمال شرقی والنسیه، بر صخره ای که بصورت شبه جزیره ٔ کوچکی است و بسال ١٢٣٣ م . مسیحیان آن را از مسلمین منتزع ساختند و مقر بنوای سیزدهم وکلمان هشتم (١٤١٥ - ١٤٢٥) دو مدعی مقام پاپی بود.