پنی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پنی . [ پ ِ ] (اِخ ) جوانّی فرانچسکو. نقاشی مشهور از مردم فلورانس پیرو سبک رفائل . مولد در حدود ١٤٨٨ و وفات ١٥٢٨م . پرده های چندی از آثار او بجا مانده و شباهت تام ّ به آثار استاد وی دارد، چندانکه تشخیص آنها باکارهای استاد حتی برای متخصصین فن بسیار صعب است .