فرهنگ لغت

پنکار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

پنکار. [ پ ِ ] (اِ) غرور و خودبینی . (آنندراج ). و ظاهراً از مجعولات شعوری است . (ج ١ ص ٢٥٧

معنی پنکار | فرهنگ لغت