پندآموز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پندآموز. [ پ َ ] (نف مرکب ) آموزنده ٔ پند. ناصح . واعظ. اندرزگوی . ◄ موجب عبرت . عبرت افزا. موجب انتباه : بوسه خواهم داد ویحک بند پندآموز را (؟) لاجرم زین بند چنبروار شد بالای من . خاقانی .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی