پنجهیری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پنجهیری . [ پ َ ] (اِخ ) بنجهیری . پنجهیری مکی (؟). نام شاعری است معروف منسوب به پنجهیر. (معجم البلدان یاقوت در کلمه ٔ پنجهیر). راذویانی بیت ذیل را در ترجمان البلاغه از پنجهیری مکی آورده است : من و تو سخن چون توانیم گفتن من از بی دلی وتو از بی دهانی .
پنجهیری . [ پ َ ] (ص ) بنجهیری . منسوب است به پنجهیر که شهری است به نواحی بلخ . (انساب سمعانی ).