پنجه کلاغی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پنجه کلاغی . [ پ َ ج َ / ج ِ ک َ ] (ص نسبی، اِ مرکب ) (نخل ...) نوعی نخل شامل درختانی باساقه های نسبةً کوتاه که سر آنها برگ دار است و چند نوع آن در مناطق حاره ٔ آسیا و استرالیا دیده میشود.
پنجه کلاغی . [ پ َ ج َ / ج ِ ک َ ] (ص نسبی، اِ مرکب ) بوته ای است با برگهای زمینی (و این غیر پنجه کلاغی نخل است ). رجوع به آطریلال شود.