پنجه پایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پنجه پایه . [ پ َ ج َه ْ ی َ/ ی ِ ] (اِ مرکب ) پنجاه پایه . پنجاه پله : بی بَدَل صدری ورای تو بَدل داند زدن تخت پنجه پایه بر اعدا به چاه شست باز. سوزنی . که خواند تخته ٔ عصیان تو که درنفتاد ز تخت پنجه پایه به چاه پنجه ٔ باز. سوزنی .