پنج روزه

پنج روزه . [ پ َ زَ / زِ ] (اِ مرکب ) کنایه از مدت اندک باشد : این پنج روزه مدت ایام آدمی آزار مردمان نکند جز مغفلی . سعدی . ای که پنجاه رفت و در خوابی مگر این پنج روزه دریابی . سعدی . ♦ امثال : هر کسی پنج روزه نوبت اوست . ♦ پنج روزه ٔ دنیا ؛ کنایه است از مدت عمر.