پنتی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پِ) (ص.) (عا.)<BR>۱- آن که از شوخی و پلیدی احتراز نکند، کسی که نظافت نداند.<BR>۲- بیکار، لش، بی غیرت، لاابالی، (در اصطلاح م شتیان مقابل لوطی).<br>
فرهنگ فارسی معین
(پِ) (ص.) (عا.) ۱- آن که از شوخی و پلیدی احتراز نکند، کسی که نظافت نداند. ۲- بیکار، لش، بی غیرت، لاابالی، (در اصطلاح م شتیان مقابل لوطی).
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پنتی . [ پ ِ ] (ص ) (در تداول عامه ) آنکه از شوخی و پلیدی احتراز نکند. سخت شوخ و با جامه و سر و روی آلوده که نظافت نداند، در اصطلاح «مشتیان » مقابل لوطی، جَبان . بی حمیت . بی غیرت . چرک . دَنِس . قذر. لاابالی در پاکی و نظافت . فِژاکن . پَچل َ.