پناهیده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پناهیده . [ پ َ دَ / دِ ] (ن مف ) پناه گرفته . پناه کرده . التجایافته . ملتجی شده : هم آنگاهشان خواند از جای خویش به یزدان پناهیده رفتند پیش . فردوسی . ◄ پناه دهنده . (برهان قاطع) (آنندراج ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پناهیده . [ پ َ دَ / دِ ] (ن مف ) پناه گرفته . پناه کرده . التجایافته . ملتجی شده : هم آنگاهشان خواند از جای خویش به یزدان پناهیده رفتند پیش . فردوسی . ◄ پناه دهنده . (برهان قاطع) (آنندراج ).