پناه گاه

(~.) (اِمر.) جایی که برای حفظ جان و سلامتی به آن پناه برند، جای استوار، پناه جای.<br>

(~.) (اِمر.) جایی که برای حفظ جان و سلامتی به آن پناه برند، جای استوار، پناه جای.

پناهگاه . [ پ َ ] (اِ مرکب ) آنجا که برای حفظ جان و سلامت پناه برند. اندخسواره . جای استوار. ملجاء. معاذ. ملاذ. مفازه . منجات . مناص . حصن . (مجمل اللغة). مأوی . موئل . معقل . کنف . (دهار). مفزع . مَثمل . وَزْر. لوذ. حِرز. (محمود ربنجنی ). حصار. و نیز رجوع به پناه جای شود.

عیاذ، ماوا، معاذ، ملاذ، ملجا تکیه‌گاه، حفاظ، مامن، مخفیگاه مفر

تحصن‌گاه، جای تحصن، تکیه‌گاه، ملجأ، حرز، مأوا، کهف، حرم، حریم مقدس، محراب، منطقه حفاظت شده، بست، مأمن سنگر، خاکریز، حفاظ پرورشگاه، یتیم‌خانه گوشه عزلت مخفیگاه، حفاظ، سوراخ موش، سایه دیوار لنگرگاه، مارینا، اسکله، پایانه ظل، کنف عیاذ، معاذ، ملاذ پناه‌جویی، پناهندگی، بست‌نشینی، تحصن، التجا، تظلم

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی