پناه جان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پناه جان . [ پ َ هَِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) تقیه باشد. (حاشیه ٔ مثنوی چ علاءالدوله ) : گفت ترسایان پناه جان کنند دین خود رااز ملک پنهان کنند. مولوی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پناه جان . [ پ َ هَِ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) تقیه باشد. (حاشیه ٔ مثنوی چ علاءالدوله ) : گفت ترسایان پناه جان کنند دین خود رااز ملک پنهان کنند. مولوی .