پلونیا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلونیا. [ پ ُ ل ُ ] (فرانسوی، اِ) در نبات شناسی گیاهی از تیره ٔ گل میمون . تنها نوع آن پلونیای امپریال است که آن را به ژاپونی هرّی نامند و آن درختی بزرگ است که به ارتفاع ٢٥ گز میرسد و تنه ٔ آن مستقیم و پوست آن اندک شکاف دار است و سر آن پهن میشودگل آن بزرگ و آبی رنگ است این نبات به اسم آنا پلوینا دختر تزار روسیه پل اول پلونیا نامیده شده است .