پلونده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلونده . [ پ َ وَ دَ / دِ ] (اِ) بسته ٔ قماش را گویند و به عربی رزمه خوانند. (برهان قاطع). بسته ٔ جامه و قماش را گویند. (جهانگیری ). پرونده . پروند. (رشیدی ). این تبدیل همان پرونده است که گذشت اصل آن نیز پنده یعنی بسته ٔ قماش است . (آنندراج ). ظاهراً این لفظ مرکب است از پُل، پول بمعنی نقدینه و ونده بمعنی بنده، مجموع کلمه بمعنی کیسه و صره است . (مؤلف ) : راه باید برید و رنج کشید کیسه باید گشاد و پلونده . سوزنی . و نیز رجوع به پرونده شود.