پلم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلم . [ پ َ ل َ ] رجوع به شون شود.
پلم . [ پ َ ] (اِ) خاک را گویند و به عربی تراب خوانند. (برهان قاطع) : کجا تور و کجا ایرج کجا سلم اجل پاشید بر رخسارشان پلم . زراتشت بهرام . ◄ گل زردی شبیه به زعفران که تخم آن کاجیره است . کاجیره . کاژیره . کافشه . کافیشه . کابیشه . کاویشه . کاغاله . کاغله . کغاله . گل کاغاله . بهرمان . بهرامن . بهرا. گل زرد. زرنک . عصفر. معصفر. عَشر. شوران . خسق . خسک . خسک دانه . قرطم . احریض .