پلمن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلمن . [ پ ُ ل ِ م ُ ] (اِخ ) نام یکی از حکمای یونان باستان . مولد وی در حدود سال ٣٤٠ ق . م . و وفات در ٢٧٣. وی از شاگردان کسنوکراتس است و پس از وی به ریاست حوزه ٔ درس استاد رسید. کراتس و کرانتر و زنون و ارسزیلاس از شاگردان اویند.
پلمن . [ پ ُ ل ِ م ُ ] (اِخ ) آنطونیوس . نام یکی از سوفسطائیان یونان که از ٩٨ تا ١٣٨م . در ازمیر بتدریس پرداخته و دو گفتار از وی در دست است .