پلطار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلطار. [ پ َ ل َ ] (اِ) اصل کلمه ٔ مستعمل در عربی، بلطار. کلمه ٔ اسپانیولی . قسمت فوقانی داخل دهان . سقف دهان . سَق ّ (در تداول عوام ) و گاه کام را نیز به این معنی استعمال کرده اند. رجوع شود به ذیل قوامیس عرب تألیف دزی در بلطار ج ١ ص ١١٢.