پلزانس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلزانس . [ پْل ِ / پ ِ ل ِ ] (اِخ ) در قاموس الاعلام ترکی (تحت عنوان پلزانسه ) آمده است، آن را به زبان ایتالیائی پیاچنچه نامند. نام مرکز ایالتی است در قسمت شمالی ایتالیا و دردوک نشین ملعاپارمه . این شهر در نزدیکی ساحل یمین نهر پو، و در ٥٣هزارگزی شمال غربی واقع است . عده ٔ سکنه ٔ آن ٣٥٠٠٠ تن است . مکتب بزرگی موسوم به آلبرونی، و مدرسه ٔ مخصوص به مجسمه سازی و نقاشی، کتابخانه، راه آهن، قصر مخصوص دوکهای قدیم، استحکامات، جادّه ٔ زیبا، منسوجات ابریشمی و پشمی، و انواع مشروبات دارد. پلزانس از شهرهای بسیار قدیم است و صحنه ٔ وقایع تاریخی بسیار بوده است . ایالت پلزانس از جانب شمال به میلان وکرمونه و از سوی مغرب به پاوی و از جهت جنوب غربی به ژن و از طرف جنوب و مشرق نیز به ایالت پارم محدود میباشد. مساحت آن ٢٣٥٥ هزار گز مربع و عدّه ٔ نفوس ٢٢٦٧٢٠ تن منقسم به دو قضا. و جامع ٧ ناحیه است . قسمت جنوبی آن کوهستانی و از دامنه های کوه پناست که ١٧٣٥ گز ارتفاع دارد و قسمت شمالی آن جلگه ٔ باصفا و سبز وخرمی است و چندین رودخانه از دامنه های کوه نامبرده سرچشمه گرفته این جلگه را سیراب ساخته به نهر میریزد. محصولات عمده ٔ آن حبوب گوناگون، شراب، توت، شاه بلوطو میوه های دیگر است . مراتع فراوان و پنیر مشهور دارد از احجار آن برای ابنیه و گچ پزی استفاده می کنند.