پلخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ لَ) (اِ.) حلق، گلو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پَ لَ) (اِ.) حلق، گلو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلخ . [ پ َ ل َ ] (اِ) حلق و گلو را گویند. (برهان قاطع) : ز بس افغان و نعره و فریاد مردمان را فروگرفته پَلَخ . نزاری .
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(پَ لَ) (اِ.) حلق، گلو.<br>
فرهنگ فارسی معین
(پَ لَ) (اِ.) حلق، گلو.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
پلخ . [ پ َ ل َ ] (اِ) حلق و گلو را گویند. (برهان قاطع) : ز بس افغان و نعره و فریاد مردمان را فروگرفته پَلَخ . نزاری .